نیمه شب 13 فروردین امسال عارضه بی خوابی به سراغم آمده بود ، سعی کردم خودم را با تلویزیون و کامپیوتر« ببخشید » رایانـه و گوشی همراه سرگرم کنم ، تا حرکت ساعت ها ، دقیقـه ها و ثانیـه ها را به سمت اذان صبح احساس نکنم . وقتی مشغول کار با گوشی بودم به این فکر افتادم تا از خط ایرانسل سری به اینترنت بزنم . هر چند کار با گوشی مدل پایین ، آن هم از نوع « چینی ارزان قیمت» برایم سخت بود اما برای وقت گذرانی چاره ایی نداشتـم . سر انجام بعد از سرچ کردن چند موضوع مختلف متوجـه شدم که باگوشی های همـراه هم می شود کار لب تاب و رایانـه خانگی را هرچند با حجم و کارایی کمترشان انجام داد . حتما برخی از خوانندگان محترم خواهند گفت که عجب کشف بزرگـی! آیا کسی هست با الفبای اینترنت آشنا باشد و گوشی مناسبی هم داشته باشد و این موضوع را نداند ؟ آری من هم براین باورم که اغلب کاربران از ابزارها و امکانات نرم افزاری گوشی همراه خود آشنایند . و از طرفـی هم همانند برخی از تحلیل گران این عرصه معتقدم که اینترنت علـوم و اطلاعات را آسان و ارزان و سریع در اختیار مان قرار می دهد ودر کنار بالا بردن ضریب هوشی، علمی و استدلالی ، جامعه را از شر عـوام فریبـی و فقر تحلیل مسائل گوناگون نجات می دهد . اما پرسشهایی ذهنم را مشغول کرد و مجبورم نمود تا برای پیدا کردن جواب ها دست به قلـم شوم و ازدوستان وخواننـدگان کمک بخواهـم . مواردی چون :
1) با توجه به اینکه یک روی مجموعه اینترنت سلاح مهاجمان برای ضربه زدن به اهداف مورد نظر است وازآنجایی که جستجوگران اینترنتی بویژه کسانی که ازگوشی همراه استفاده می کنند را اقشار مختلف با شخصیت ها ی متفاوت تشکیل می دهند آیا خطری شخصیت «فکری ، اجتماعی ، مذهبی و معنوی» کاربران بخصوص جوانان و نوجوانان را تهدید نمی کند ؟
2) شکی نیست حذف یکی از مهمترین ابزار و ملزومات تعالی جامعه انسانی نتنها غیر ممکن ، بلکه خیانت به نسل بشر محسوب می شود . ولی آیا با عنایت به جایگاه اینترنت و بهرمندی از سلاح ناقص « فیلتـر سازی » و با توجه به نقش «تهاجمی و تخریبـی» آن ، برای «دفاع و واکسینه» شدن جامعه چه روش کاربردی و مؤثری تدوین وعملی شده است ؟
3) درآموزشگاه های فنی حرفه ایی درکنار آموزش بـرق کاری ، کارآموزانی درحد مهندسین مجرب تحویل جامعه می شوند وآنان درحالی از برق برای شکوفایی جامعـه استفاده می کنند که ازمیزان خطرات جریان الکترسیته با خبرند و اولویت را به شعـار « اول ایمنـی بعـد کار» قرار می دهند تا سالم بمانند . آیا وقت آن نشده تا مراکز آموزشی و پرورشی درکنار آموزش استفاده ازعامل پیشرفت جامعه ، خطرات آن را آموزش دهند ؟ وآیا نمی شود همانند فنی کاران برق آموزش دید و با رعایت اصول ایمنی به ادامه کار پرداخت ؟
4) با استفاده از برخی کلمات و جملات دستوری مانند : « فیلتـر کردن» ، «ممنوع و حرام» ویا «غیر قانونی» دانستن ورود به سایت ها و وبلاک های «سکس و مستهجن» ، «غیراخلاقی و غیرشرعی» تا کجا می شود به دفاع پرداخت تا «امنیت روانی و اخلاقی» و باورهای دینی و ملی و اندیشه های سیاسی محفوظ بماند ؟
5) خوب است بدانیم که در زمان « تهـاجم فیزیـکی» تلفـات خودی ها و پیشروی دشمن معلوم و مبارزان ، «قهرمانان ملی» و کشته شدگان در این عرصه« شهیـد» و مایه فخر ومباهات جامعه هستند ولی در« تهاجـم غیر فیزیکی» میزان پیشروی دشمن و تلفـات خودی ها نامشخص وکسانـی که مورد هدف قرار گرفتند « منحرفین و مفسدین » و مایـه ننگ جامعه به حساب می آیند . آیا سزاوار است که غنچه ها و گل های این مرز و بوم اینگونه پژمرده شوند ؟
6) آیا وقت آن نرسیده تا با « بسیج همگانی » و با «آموزش و تربیت» از خانواده تا آموزشگاه و دانشگاه به روشی عمل شود تا « فهماندن » جایگزین « ترساندن » شود و فهمیده ها به سلاح علم و آگاهی مسلح شوند و با سرلوحه قرار دادن شعار « اول ایمنی بعد کار» در این عرصه پیروز میدان شوند .
ایمنی سیستم های الکترونیکی و نرم افزاری از اصولی ترین و لازم ترین اموری است که محل بحث آن در این مبحث نمی گنجد .
